الگوی وراثت در تناقض با قوانین مندل

الگوی وراثت در تناقض با قوانین مندل

 

اصل بدون تردید زیست شناسی مدرن عبارت است از توارث اطلاعات ژنتیك به شكل DNA كه به صورت RNA نسخه برداری شده و در نهایت به فرم پروتئین بیان می شود. در این میان رفیع ترین جایگاه به DNA تعلق پیدا كرده است. حال كشفی شگفت انگیز مجدداً موجب اقبال زیست شناسان به RNA به عنوان قابل انعطاف ترین و مهم ترین مولكول در چرخه توارث شده است. اكتشاف مورد نظر از این قرار است كه بنا بر مشاهده دانشمندان یك گونه گیاهی قادر به فراخوان مجدد ژن هایی است كه نسل قبلی گیاه آنها را از دست داده بود.

 

RNA از قبل مكانی ویژه در میان مولكول های بیولوژیك دارا بود. این ماده از طرفی همانند DNA قادر به ذخیره سازی اطلاعات ژنتیك است و از طرف دیگر همانند پروتئین ها قادر به انطباق با اشكال پیچیده سه بعدی فضایی و كاتالیز واكنش های شیمیایی بر روی خود است. به گفته یك متخصص ژنتیك در دانشگاه كانكتیكوت: «RNA همان DNA با قابلیت انطباق فضایی است. این مولكول تقریباً قادر به انجام هر كاری است.» احتمالاً حیات با گونه ای از RNA آغاز شد كه در آن اتصال مولكول های RNA دو وظیفه «الگوی ژنتیكی» و «ماشین همانند سازی» را همزمان بر دوش كشیدند.

موجودات زیراکسی (شبیه سازی یا همان کلونینگ)

موجودات زیراکسی (شبیه سازی یا همان کلونینگ)

دوقلوها پدیده ای بسیار عادی، ولی پیچیده در طبیعت هستند؛ دو نفر دقیقا شبیه به هم که به راحتی از سوی جامعه پذیرفته می شوند. حالا تصور کنید به جای دو نفر، ۲ هزار نفر آدم شبیه به هم در یک جامعه وجود داشته باشند، آن موقع چطور این تعداد انسان مشابه را تحمل می کنید. علم شبیه سازی، علمی است که ظرفیت چنین کاری را دارد و اگر صاحبان قدرت از آن در راستای اهداف بعید استفاده کنند، می توانند روزی ۱۰ هزار نسخه از یک نفر را تولید کرده و آنها را از یک تا ۱۰هزار نامگذاری کنند. فاجعه است، اما دست یافتنی، از این رو آشنایی با شبیه سازی چندان هم بی مورد به نظر نمی رسد.

اطلاعات اولیه درباره ژنتیک

اطلاعات اولیه

علم ژنتیک یکی از شاخه‌های علوم زیستی است. بوسیله قوانین و مفاهیم موجود در این علم می‌توانیم به تشابه یا عدم تشابه دو موجود نسبت به یکدیگر پی ببریم و بدانیم که چطور و چرا چنین تشابه و یا عدم تشابه در داخل یک جامعه گیاهی و یا جامعه جانوری ، بوجود آمده است. علم ژنتیک علم انتقال اطلاعات بیولوژیکی از یک سلول به سلول دیگر ، از والد به نوزاد و بنابراین از یک نسل به نسل بعد است. ژنتیک با چگونگی این انتقالات که مبنای اختلالات و تشابهات موجود در ارگانیسم‌هاست، سروکار دارد. علم ژنتیک در مورد سرشت فیزیکی و شیمیایی این اطلاعات نیز صحبت می‌کند.

ژنتیک درگیاهان2

مقاومت به علفکش¬های گلیفوسیت و سولفونیل اوره، با استفاده از ژن¬های کد کننده آنزیم¬های هدف جهش یافته، به ترتیب برای 5- انول پیروویل شیکیمات- 3 – فسفات سنتتاز (EPSPS) و استولاکتات سنتاز (ALS) بدست آمده است. این دو آنزیم در مسیرهای بیوسنتز اسیدهای آمینه فعالیت می¬نمایند. مقاومت به گلیفوسیت با استفاده از ژن gox که علفکش را خنثی می¬نماید، ایجاد شده است. این ژن از یک نژاد باکتریایی آکروموباکتر جداسازی گردیده است. گیاهان مقاوم به گلیفوسینات آمونیوم با استفاده از ژن¬های باکتریایی کد کننده فسفینوتریسین استیل ترانسفراز (PAT) که فسفینوتریسین را به فرم استیله تبدیل می¬نماید، تولید شده¬اند.
گیاهان تراریخت مقاوم به علفکش¬های متعددی نظیر فسفینوتریسین (بیالوفوس)، گلیفوسیت، سولفونیل اوره، ایمیدازولینونها، بروموکسنیل، آترازین، توفوردی، ستوکسیدیم و غیره در گونه¬های مختلفی از گیاهان زراعی، سبزیجات و گیاهان زینتی و باغی تولید گردیده است. گیاهان تراریخت مقاوم به علفکش در گیاهان زراعی متعددی گزارش شده¬اند، اما در پنبه، کتان، کلزا، ذرت و سویا، این گیاهان تا به حال برای کشت وکار در سطح تجاری تولید شده¬اند و این فهرست به سرعت در حال گسترش است. گیاهان زراعی تراریخت مقاوم به علفکش، 55% از سطح جهانی در حدود 8/12 میلیون هکتار، تحت پوشش گیاهان تراریخت را در سال 1997 به خود اختصاص داده بودند. بخش عمده این سطح 55 درصدی به سویای مقاوم به علفکش (40%) و کلزا (10%) اختصاص داشت و سهم پنبه و ذرت به ترتیب 3% و 2% بود (James 1997).

برای مشاهده ادامه مطلب روی ادامه مطلب کلیک کنید.

ژنتیک درگیاهان1

چکیده
انتقال ژن یا جذب DNA فرایندی است که قطعه مشخصی از DNA ( معمولاً یک ژن خارجی وارد شده در پلاسمید باکتریایی) را به درون سلول¬ها وارد می¬نماید. در اصلاح نباتات، تکنیک¬های مرتبط با انتقال ژن از طریق تکثیر جنسی و رویشی به خوبی رایج می¬باشند. هدف از این تکنیک¬ها ایجاد تنوع ژنتیکی در جوامع گیاهی، انتخاب گیاهان برتر از نظر ژنهای کنترل کننده صفات مطلوب و همچنین حفظ تنوع واریته¬های گیاهی می¬باشد. با استفاده از تکنیک¬های اصلاحی مرسوم، پیشرفت¬های چشم¬گیری در زمینه بهبود عملکرد گیاهان زراعی حاصل شده است. معذالک این تکنیک¬ها وقت¬گیر هستند. در سالهای اخیر، بیوتکنولوژی گیاهی منبعی سرشار از ابداع و خلاقیت بوده است و برای رفع مشکلات قدیمی راه حل¬های نوینی فراهم کرده است. بنابراین، در این مقاله سعی شده است که چشم¬انداز حال و آینده انتقال ژن را در بهبود گیاهان زراعی مورد بررسی قرار دهد.

برای مشاهده ادامه مطلب روی ادامه مطلب کلیک کنید.